الكفار من بعض المحن فى بعض الاوقات ، فاين موضع الفرق ؟ . جواب آن است كه آنجا كه ولىّ خداى است ، محنت و سوء نمىرسد ، محنت و سوء پيرامون منزل او برمىآيد كه « حفت الجنة بالمكاره » اما در آنجا كه مستقرّ قلب او است ، خبرى و اثرى از آن نيست ، زخم محنت بر تن او است ، نه بر دل او و آنجا كه دشمن خداى است مشحون به سوء و مكروه است و آنچه از سوء و مكروه مصروف مىشود ، مردمان چون در ظاهر او نگرند ، به حكم « حفت النيران بالشهوات » مسرّت بينند و مكروه نبينند ، پندارند كه مكروه رفت ، بلى رفت امّا از بيرون به اندرون ! گر دل او را بر شكافتند ببينند كه در چه حال و نكال است . قال المقتدر تعالى : وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً « 1 » و قال تعالى : مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً . « 2 » و السلام على حبيب قلبى حيّاه اللّه تعالى بالحياة الطيبة و حيّانا بمحياه الكريم انّ ربى لطيف لما يشاء و صلى اللّه على نبيه محمد و آله . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 84 [ من كان فى قلبه مثقال ذرة من كبر لم يرح رايحة الجنة ] ( من عبد اللّه قطب الى وليى الامير ركن الدين حسن ) بويى از جهان مىشنوم ، آيا وليّم مىشنود يا نه ؟ و آن بوى مرا شيفته مىدارد و بىقرار مىسازد ، آيا وليّم از اين شيفتگى و بىقرارى بويى برده يا نه ؟ داند كه آن كدام بوى است ؟ آن بوى است كه تا دماغ از زكام هستى پاك نشود ، آن بوى نشنود كه « من

--> ( 1 ) . سوره طه ، آيه 124 « و هركس از ياد من دل بگرداند در حقيقت زندگى تنگ [ و سختى ] خواهد داشت » . ( 2 ) . سوره نحل ، آيه 97 « هركس از مرد يا زن كار شايسته كند و مؤمن باشد ، قطعا او را با زندگى پاكيزه‌اى حيات [ حقيقى ] بخشيم » .